Aleksander Rafałowski

Rafałowski był członkiem i jednym ze współzałożycieli grupy Blok. Po rozpadzie Bloku artysta włączył się w działalność grupy Praesens. Pracując z architektami i artystami o skrajnie odmiennych poglądach na istotę malarstwa, jak Strzemiński czy Stażewski, Rafałowski potrafił trzymać się w swojej twórczości własnej, zgoła odmiennej drogi artystycznej. Projektował scenografie, nadal przygotowywał projekty kolorystyczne mebli i wnętrz (w tym wnętrza Pawilonu Monopoli Państwowych na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 roku). Wkrótce jednak odrzucił zarówno związki z kubizmem (seria Martwych natur o wyraźnie ograniczonych plamach barwnych i uproszczonych zarysach przedmiotów), jak i abstrakcję i na przełomie lat 20. i 30. wrócił do malarstwa o dość
tradycyjnym charakterze: tworzył pejzaże i portrety, a wśród nich namalowany w 1937 roku świetny portret Zuzanny Ginczanki (zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie).
Anna Saciuk-Gąsowska