Kolekcja Sztuki Dawnej

Udostępnij:
Datowanie: niedat.
Technika: malarstwo olejne
Rozmiar:wys. 31,5 cm, szer. 40,5 cm
Data nabycia: 1948
Numer inwentarzowy:MS/SP/M/161
Dzieło dostępne na ekspozycji:tak

Opis dzieła

Prezentowany obraz należy do grona tzw. zopfów (z niemieckiego: zopf – warkocz), tj. scen z polowań, których uczestnicy przedstawiani są w strojach z XVIII wieku, a ich ubiór dopełniają charakterystyczne białe peruki zakończone warkoczem. Zopfy należały do grona popularnych przedstawień, które dzięki swojej dekoracyjności znajdowały szerokie grono miłośników i nabywców. Alfred Wierusz-Kowalski tworzył zopfy według ściśle określonego schematu i palety barwnej. Do modelu tego wpisuje się obraz ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi. Kompozycję cechuje jasna kolorystyka. Głównym akcentem pozostaje postać jeźdźca w czerwonym surducie, dosiadającego białego konia. Tło kompozycji stanowi jesienny las, porośnięty drzewami gubiącymi brązowo-złote liście. Na dalszym planie dostrzec można zasnute chmurami niebo.



Obraz znajduje się w kolekcji muzeum od 1948 roku, nabyty został od osoby prywatnej.



Maria Milanowska 

Bibliografia

Ertman, Marta, Malarstwo polskie od XVII do początku XX wieku w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź: Muzeum Sztuki w Łodzi, 2009, s. 107, ISBN: ISBN 978-83-87937-56-0.

Alfred Kowalski-Wierusz

Był jednym z głównych twórców związanych z polskim środowiskiem artystycznym w Monachium. Jego prace podejmujące tematykę realistyczną (głównie odnoszące się do polowań) cieszyły się bardzo dużą popularnością wśród odbiorców. Alfred Wierusz-Kowalski urodził się 11 października 1849 roku. Dzieciństwo spędził w Suwałkach, z których rodzina Wieruszków-Kowalskich wyprowadziła się w 1865 roku do Kalisza. Trzy lata później przyszły malarz zamieszkał w Warszawie, gdzie podjął naukę w pracowni Wojciecha Gersona oraz Warszawskiej Klasie Rysunkowej. Szlak jego edukacji artystycznej wiódł przez Drezno. Od 1871 roku studiował na...

Inne dzieła tego artysty / artystki
Dzieła w tej samej kolekcji