Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Patrząc z dzisiejszej perspektywy na twórczość Gabriele Stötzer, możemy wpisać ją w nurt sztuki ciała lub performansu, jednak pierwotnie jej działania miały charakter kontrkulturowej i opozycyjnej aktywności. Tworzyła od lat 80. XX wieku w Niemczech Wschodnich – jej fotografie i dokamerowe performanse polegały na tworzeniu wizualnych metafor poczucia zaduchu, inwigilacji, osaczenia. Była za nie wielokrotnie represjonowana przez Stasi – odbyła również wyrok jako więźniarka polityczna. Jedna garść ziemi odnosi się do niemieckiego metaforycznego określenia czegoś, co jest naszą elementarną potrzebą. Stötzer obejmuje dłońmi również ziarna, pierś, łono, drugą parę dłoni – dla artystki są one egzemplifikacjami podstawowych etycznych wartości. Fotograficzne tableau staje się zatem wizualnym apelem o głęboko humanistycznym wydźwięku, mówiącym o trosce i bezinteresownej wymianie. Ponadto możemy je interpretować jako rodzaj pozawerbalnej komunikacji, szczególnie w czasie, gdy każde słowo stawało się przedmiotem zainteresowania NRD-owskich służb bezpieczeństwa.

Franciszek Smoręda