| Datowanie: | 1921 r. |
| Technika: | malarstwo olejne |
| Rozmiar: | wys. 56 cm, szer. 38 cm |
| Sposób nabycia: | zakup |
| Data nabycia: | 17.06.1971 |
| Numer inwentarzowy: | MS/SP/M/389 |
| Dzieło dostępne na ekspozycji: | tak |
Ertman, Marta, Malarstwo polskie od XVII do początku XX wieku w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź: Muzeum Sztuki w Łodzi, 2009, s. 137, ISBN: ISBN 978-83-87937-56-0.
W twórczości Edwarda Okunia zauważalne są zapożyczenia z XV-wiecznej sztuki włoskiej, malarstwa Bractwa Prerafaelitów, ale także osadzenie w nurcie secesyjnym. W rezultacie artysta wypracował własny styl nie znajdujący bezpośrednich naśladowców wśród artystów polskich. Okuń malował portrety, kompozycje symbolistyczne, pejzaże. Był także doskonałym ilustratorem. Wśród najważniejszych jego prac wymienić można m.in. Portret żony artysty (1907), Autoportret (1911) oraz kompozycję My i wojna (1923). Edward Okuń urodził się w podwarszawskiej Wólce Zerzeńskiej. Osierocony przez oboje rodziców, znalazł się pod opieką dziadków....
