Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Bohaterowie spektakli Kantora to postaci o niezwykłej anatomii – ludzie-przedmioty (człowiek z deską w plecach, człowiek z krzesłem, kobieta z oknem), ludzie-atrapy (człowiek zawieszony, dzieci w wózku na śmieci), zrośnięci z konkretnymi atrybutami. Reprezentują oni świat rzeczywistości zdegradowanej i przesyconej surową prymitywnością. Człowiek z walizkami czyli Edgar Wałpor, bohater Kurki wodnej S. I. Witkiewicza, był jednym z ludzi wędrowców, bezcelowo krążących po marginesach społeczeństwa. „Pogrążeni w skomplikowanej anatomii ubrania, w tajnikach pakunków, tobołów, toreb, rzemyków, sznurków, chroniący głęboko swe ciała przed słońcem, deszczem i zimnem...” jak pisał Kantor, byli bohaterami prawdziwej realności. Już w przedstawieniach teatru konspiracyjnego Kantor podejmował próby określenia szczególnej roli i znaczenia przedmiotu. Wyrosła z nich późniejsza koncepcja „Realności Najniższej Rangi“, zakładała sprowadzenie bohatera do „zaambalowanej“ atrapy, zbudowanej z tego, co biedne, zużyte i niskie w wymiarze ludzkim i materialnym.

Magdalena Ziółkowska (Cytat za: Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 426).