Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Martwa natura z ok. 1929 r. pochodzi z okresu, gdy twórczość Charchoune’a rozwijała się pod wpływem puryzmu – nurtu sztuki będącego rozwinięciem późnych idei kubizmu oraz neoplastycyzmu i konstruktywizmu. Opierać się on miał na ładzie i porządku stabilnych form geometrycznych, malowanych płasko i stonowanymi barwami. Idee te bardzo odpowiadały Charchoune’owi, który świadomie zrezygnował z dadaizmu i surrealizmu, jako nurtów, jak sam to określił, „destabilizujących”. Jego sztuka, mimo że była bardzo różnorodna i można się doszukać w niej wiele różnych wpływów, miała zawsze charakter kontemplacyjny i wyciszony. Charakter ten wynikał z głównych inspiracji, jakimi są muzyka klasyczna i filozofia, które determinują refleksyjną i stonowaną relację do rzeczywistości. W tej pracy autor stara się zbudować pewien ład, poprzez równowagę kompozycyjną, harmonię kolorów i kształtów. Artysta przedstawia kształty przypominające zwyczajne przedmioty. Jednakże poprzez malarstwo ich znaczenie ulega przekształceniu, stają się one środkiem do filozoficznej refleksji.

Karol Jóźwiak (Cytat za: „Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm", red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 160).