Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Udostępnij:
Datowanie: 1920
Technika: malarstwo olejne
Materiały:płótno, farby olejne
Rozmiar:wys. 70 cm, szer. 100 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 1932
Numer inwentarzowy:MS/SN/M/48
Dzieło dostępne na ekspozycji:tak

Opis dzieła

Stanisław Ignacy Witkiewicz dał się poznać jako eksperymentator w dziedzinie formy, a jednocześnie jako twórca przenikliwych portretów psychologicznych – te dwie cechy odcisnęły swoje piętno także w tej pracy. W portrecie podwójnym Witkacy koncentruje się przede wszystkim na kompozycji obrazu – ułożeniu kształtów, ich napięć oraz zastosowaniu barw i konturu. Jest to zgodne z jego ówczesnym zainteresowaniem zagadnieniami formalnymi. Pragnął on wywołać w widzu doznania metafizyczne – doświadczenia Tajemnicy Istnienia. Ma to miejsce dzięki zastosowaniu w sztuce Czystej Formy, która wyzwala wrażenie jedności w wielości. Kompozycja obrazu zgodna z tą doktryną musi być z jednej strony spójna, z drugiej zaś skomplikowana lub nieharmonijna. W teorii Czystej Formy dużą rolę odgrywa także kolorystyka – żywe barwy i silne kontrasty, w tym barw dopełniających, które pozwalają wprowadzić różnorodność i rozczłonkowanie kompozycji, ale także przyczyniają się do scalenia obrazu.

Anna Nawrot (Cytat za: Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 336).

Wystawy

Obok. Polska - Niemcy, tysiąc lat w historii i w sztuce, Martin-Gropius-Bau w Berlinie, 2011-09-21 - 2012-01-09
Witkacy i kobiety, 2015-06-01 - 2015-08-31

Bibliografia

Międzynarodowa Kolekcja Sztuki Nowoczesnej. Katalog nr 2, rozdz.: poz. 72, Łódź : Miejskie Muzeum Historii i Sztuki im. J. i K. Bartoszewiczów w Łodzi, 1932.,Jürgen Harten, Ryszard Stanisławski, Hommage a Stanislaw-Ignacy Witkiewicz, rozdz.: poz. kat. 38

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Jako malarz, portrecista, pisarz i dramaturg prezentował model artysty totalnego, dla którego sztuka była nie tylko twórczością, ale również wyrazem bolesnego odczucia rozpadu wartości i świata. Ważnym elementem jego aktywności była również fotografia – początkowo wykonywał pejzaże i serie portretów. Istotne w jego zdjęciach było zafascynowanie twarzą i możliwościami fotografii, która pozwalała rejestrować krótkotrwałe, zmienne stany emocjonalne. W latach 20. i 30. fotografia była dla Witkacego formą utrwalenia jego „teatru życia”, była grą z własną osobowością – prawdziwą i wyimaginowaną. Ewa Gałązka  (Cytat...

Inne dzieła tego artysty / artystki
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także
Powiązane obiekty